20 apr 2022

Voedselcrisis: niet plooien voor de landbouwlobby

De gevolgen van de oorlog in Oekraïne strekken zich gigantisch ver uit. Er heerst ook ongerustheid over de voedselzekerheid, wat tot speculatie en hoge prijzen leidt. In heel wat supermarkten, ook bij ons, vinden we lege rekken bij de granen en zonnebloemolie. 

Om onze voedselproductie voor te bereiden op de uitdagingen van de toekomst, maakte de Europese Unie de Farm-to-Fork-strategie, die inzet op lokale productie, minder pesticiden, meer agro-ecologie en biodiversiteit. De landbouwlobby grijpt deze verstoring van de wereldmarkt nu aan om de ambities van de Farm-to-Fork-strategie terug te schroeven. Ook sectorfederatie Fevia pleit al voor een versoepeling van de pesticideregels in de graanteelt en voor soepelere regels om graan en maïs uit Amerika te kunnen importeren. 

Die bewegingen maken me ongerust, want de echte uitdagingen voor de voedselzekerheid zit in de klimaatverandering en het grote verlies aan biodiversiteit. We helpen het ecosysteem om zeep waarvan we afhankelijk zijn voor ons overleven. Dit leidt in het Zuiden nu al tot armoede en honger. Daarom ondervroeg ik er federaal minister van Green Deal, duurzame ontwikkeling en biodiversiteit Zakia Khattabi over. 'Het terugbrengen van delen van onze voedselproductie binnen de Europese Unie is belangrijk voor zowel de voedselzekerheid als het milieu. Deze crisis is net het signaal dat wij de transitie naar een weerbaar en duurzaam landbouwsysteem moeten versnellen', antwoordde ze op mijn vraag in het parlement.

In samenwerking met de andere bevoegde federale en regionale ministers zal minister Khattabi de Belgische positie hieromtrent bepalen. Ze engageerde is om er tijdens deze positiebepalingen steeds op blijven hameren dat toegevingen op het vlak van milieu- en klimaatbescherming niet aanvaardbaar zijn. Daarnaast is een sterke solidariteit aan alle mensen die door deze crisis getroffen worden, binnen en buiten de grenzen van de Europese Unie noodzakelijk. We kunnen en willen niet vooruit ten koste van anderen.

Deze crisis bewijst net dat we sneller moeten gaan met de transitie naar meer plantaardig eten dat minder afhankelijk is van import uit het buitenland, pesticiden, kunstmest en fossiele brandstoffen.  Op korte termijn moeten we mensen helpen die door de hoge prijzen acuut in de problemen komen. Dat gaat over een financiële injectie in de Voedselbanken en meer middelen voor het Zuiden. Maar laat ons de lange termijn niet uit het oog verliezen.

Ook met duurzame productiemethoden is er genoeg voedsel om alle monden te voeden, op voorwaarde dat we de echte problemen aanpakken: voedselverspilling, landgebruik voor biobrandstoffen en veevoeder.  De discussie over de Green Deal en de Farm-to-Forkstrategie gaat niet over de vraag of we onze bevolking kunnen voeden, maar over de belangen van de agro-business en de intensieve veehouderij.  In essentie gaat het over een kwestie van armoede en toegang tot voedsel. Dat sociale vraagstuk moeten we aanpakken door welvaart eerlijker te verdelen, niet door meer pesticiden en meer kunstmest te gebruiken.

Reacties

Vennligst sjekk din e-post og klikk på lenken for å bekrefte din nye e-postadresse.
Cookies op groen.be

Groen gebruikt functionele en analytische cookies die noodzakelijk zijn om de website goed te laten functioneren. Deze cookies verwerken geen persoonsgegevens en hier is geen toestemming voor nodig.

Als je daarvoor toestemming geeft, maken we ook gebruik van marketingcookies. Die stellen ons in staat om de website beter af te stemmen op jouw voorkeuren.

Je kunt je instellingen altijd weer wijzigen op de pagina over de cookies.

Voorkeuren aanpassen
Alle cookies accepteren